روابط عمومی الکترونیک» (EPR) تنها واژه ای نیست که این روزها به فن یا علم روابط عمومی مدرن اطلاق می شود. روابط عمومی جدید و مبتنی بر تکنولوژی اطلاعات Information Technology، انواع و اقسام مختلفی دارد و چه بسا دایره فعالیت هر یک از آنها با دیگری تفاوت اساسی داشته باشد. در این مقاله سعی می شود هر یک از این مفاهیم بررسی و ابعاد و چارچوب آن مشخص شود. بدیهی است در نهایت آنچه مهم می باشد روح جدید حاکم بر این نوع از روابط عمومی است نه نام یا اصطلاحی که به آن فعالیت اطلاق می شود. در ایران نیز نشانه های قوی از رویکرد روابط عمومی ها به این پدیده های جدید مشاهده می شود.

دکتر طهمورث شيرى‎
رییس گروه ارتباطات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران مرکزی
عضو هيأت علمى دانشگاه

پايان نامه به عنوان خروجى حاصل از دوره هاى تلاش و دانش اندوزى در مقاطع مختلف تحصيلى دانشگاه ها از اهميت و جايگاه ويژه اى برخوردار است. در واقع پايان نامه را مى توان آئينه تمام نماى فعاليت هاى علمى دانشجو در دوران تحصيل دانست كه صرف نظر از ابعاد علمى آن بيان كننده تجارب مشهود و انعكاس يافته مجموعه فراگرفته هاى وى در طول دوران تحصيل است. باتيپولوژى (دسته بندى) پايان نامه ها در مقاطع مختلف تحصيلى (كارشناسى، كارشناسى ارشد و دكترى) انتظار مى رود ابعاد، زوايا و غناى آنها با توجه به افزايش مقطع تحصيلى افزون شود، هر چند در رشته هاى مختلف تحصيلى امكان و توانايى ادعاى فوق منظور نمى شود. در هر حال لازم است پايان نامه هاى تحصيلى براى تدوين و نگارش دربرگيرنده اصول و جنبه هاى علمى و تجربى باشد تا بتوان به ارزيابى آنها پرداخت. نوشتار حاضر به صورت اجمال به برخى از الزامات و كاستى هاى موجود در تدوين و نگارش پايان نامه ها توجه دارد.
همان گونه كه دانشجويان مقاطع كارشناسى ارشد و دكترى آگاهى دارند براى تدوين و نگارش پايان نامه هاى تحصيلى در مراحل علمى گره گاه ها، كاستى ها و محدوديت هايى وجود دارد كه به برخى از آنها اشاره مى شود.

احمد يحيايی ایله ای

اشاره:
روزنامه نگار حرفه ای و روزنامه نگاری حرفه ای دو مقوله ی در هم تنیده و مکمل یکدیگر به شمار می روند، دو مقوله ای که حرفه ای شدن و حرفه ای گریشان کاملا به هم وابسته است. بطوریکه روزنامه نگاری حرفه ای بدون روزنامه نگار حرفه ای میسر نیست و وجود روزنامه نگاران حرفه ای نیز در یک جامعه ، روزنامه نگاری حرفه ای را توسعه می دهند. این دو مقوله از موضوعات اساسی حرفه روزنامه نگاری در عصر ارتباطات هستند.
روزنامه نگار حرفه ای باید متخصص باشد و روزنامه نگاری حرفه ای باید در خدمت توسعه ی همه جانبه باشد.

- روزنامه نگار کیست؟ یا به چه کسی می توان عنوان ((روزنامه نگار)) داد؟
• وقتی ما صفت روزنامه نگار را برای کسی به کار می بریم به طور طبیعی ذهنمان از فعالان در عرصه ی رسانه ها به سمت فعالان رسانه های مکتوب و به طبع روزنامه ها و بطور خاص روزنامه نگاران در روزنامه های سیاسی معطوف می‌شود. یعنی وقتی می گوییم فردی روزنامه نگار است ذهن ما به سوي روزنامه نگار سیاسی مي‌رود. یعنی فرد روزنامه نگار در ذهن اکثریت مردم و حتی در تعریف اغلب متخصصان کسی است که در یک روزنامه سیاسی فعالیت مستمر و مرتبي انجام مي دهد. مابقی روزنامه نگارها در هر سطحي كه کار کنند يا خبرنگار اند یا نویسنده ، لذا بايستي روزنامه نگار را از نويسندگان روزنامه ها تفكيك كنيم.

امروزه نقش روابط عمومي ها در كمك به تصميم گيري هاي مديريتي و استراتژيك يك سازمان نقشي در خور توجه است. تبديل روابط عمومي به ابزار مديريتي براي فعاليتهاي حرفه اي، علمي و الكترونيكي،‌ از مشخصه هاي جديد روابط عمومي در قرن حاضر است. بنا بر اين،‌ از نقاط برجسته و ممتاز در مديريت استراتژيك، تأكيد بر محيط برون سازماني و حتي جهاني است و در واقع،‌ منظور از وظايف استراتژيك روابط عمومي، دخالت در روند تصميم گيري سازمان است.
با چنين ديدگاهي جزء مهمي از سازماندهي هر دستگاهي،‌ مديريت روباط عمومي و مهم ترين ويژگي مديران عالي توانايي ايجاد ارتباطات درون و برون سازماني است و چنانچه عالي ترين مقام هر دستگاه و سازماني به اين وظيفه خطير بي تفاوت باشد. يا در مديريت كلان سازمان چنين مديريتي انديشيده نشود. بخش عمده اي از وظيفه دستگاه مورد نظر ابتر مي ماند و از حداكثر توان بالقوه آن سازمان نمي توان بهره برد.
رسانه ملي درمقام بزرگ ترين دانشگاه عمومي و فرهنگي خود بزرگترين مديريت روابط عمومي كشور شمرده شده و نيازمند آگاهي از افكار عمومي نياز سنجي مخاطبان از سويي اتخاذ روشهاي بهبود ارتباطات دو سويه ميان مردم و دولتمردان از سوي ديگر است. از اين رو بايد اذعان كرد به لحاظ اهميت و وسعت وظايف رسانه ملي توجه به روابط عمومي و نقش كليدي ارتباطات در سازمان ضرورتي اجتناب ناپذير است.

نويسنده: اسدالله افشار

اشاره: امروزه در عصر حاضر، ارتباطات اگرچه نگوييم اولين عنصر و اساسي ترين اصل مورد نياز بشر است، اما به جرات مي توان گفت يکي از بنيادي ترين دانش ها و مهمترين عوامل پيشرفت انسان امروزي و شالوده و اساس ديگر علوم قرن حاضر است. چنان که به نظر مي رسد و با توجه به سرعتي که پيشرفت علم در عصر حاضر دارد امکان دسترسي همزمان به تمامي علوم، نه تنها براي يک فرد بلکه براي يک ملت نيز به تنهايي ميسر نيست و فقط شايد بتوان با برقراري ارتباط ميان ملل دنيابه علوم مکشوف ونامکشوف مختلف جهان دست يافت و از آن بهره جست. اينک با حساسيت بجا و درست مقام معظم رهبري در خصوص جايگاه ويژه روابط عمومي در سازمان ها و وزارتخانه هاي دولتي و با در نظر گرفتن آنچه بيان شد، شايد بيشتر بتوان به اهميت علوم ارتباطات و نيز نقش روابط عمومي ها، به عنوان مجري اصلي آن در جوامع، دست يافت. لذا به نظر مي رسد پردازش موقعيت اجتماعي و اداري اين تشکيلات در جامعه ما خالي از لطف نباشد، البته بر کسي پوشيده نيست که بررسي و تحليل اين موضوع در اين اندک نگنجيده و حوصله، زمان و وقوف صاحب نظران و انديشمندان اين علم را طلب مي کند. اما اين قلم سعي دارد نگاهي هر چند مختصر به وضعيت موجود وتصويري از آينده اي ممکن در اين باره داشته باشد.

تمام اعضاء با عضويت در انجمن بين المللي روابط عمومي ، پايبندي خود را به منشور اخلاقي بين المللي ، كه بخشي از آن مبتني بر منشور سازمان ملل است ، اعلام مي دارند. اعضاي ايپرا :

تلاش مي كنند :
1- براي ايجاد شرابط فرهنگي و اخلاقي كه در آن شأن و مقام والاي انسان حفظ گرديده ، بتوانند در چنين شرايطي از حقوق غيرقابل انكار انساني مندرج در اعلاميه جهاني حقوق بشر بهره مند شوند.

2- ايجاد الگو و كانال ارتباطي كه در آن همه افراد به راحتي به اطلاعات مهم دسترسي داشته و هر يك از اعضاي گروه احساس كنند كه در جريان امور قرار مي گيرند و فرد نيز به وظيفه و مسئوليت و همبستگي خويش با ساير اعضاء آگاهي مي يابد .

3- هميشه و در همه حال به گونه اي شايسته رفتار كنند تا باعث جلب اعتماد ديگران به خود شوند.

4- به خود بقبولانند كه به دليل وجود رابطه ميان حرفه او و مردم ، رفتار آنها ، حتي دور از چشم انظار ، به گونه اي كه حرفه اشان مورد ارزشيابي قرار گيرد ، تاثير خواهد گذاشت.

متعهد مي شوند :
5- در انجام وظايف تخصصي خود به اصول اخلاقي و قوانين مطرح در بيانيه جهاني حقوق بشر پايبند باشند.

6- به مقام و شان انسان احترام بگذارند و به آن پايبند باشند و در مقام قضاوت ، حقوق فردي را به رسميت بشناسند.

7- به معني واقعي كلمه شرايط اخلاقي ، روان شناختي و ذهني گفتگوي متقابل را فراهم كرده ، حقوق طرف مقابل را در راستاي ابراز ديدگاه و عقيده خود به رسميت بشناسند.

8- در همه حال به گونه اي رفتار كنند كه حاكي از احترام به منافع طرف مقابل و در عين حال منافع سازمان مربوطه خود و عموم جامعه باشند.

9- اقدامات و تعهدات خود را به گونه اي انجام دهند كه از هر گونه برداشت غلط به دور بوده و در هر شرايطي حاكي از صداقت و وفاداري و ايجاد حس اعتماد به نفس در ارباب رجوع و كارفرمايان خود چه در گذشته و چه در حال و تمامي افراد متاثر جامعه از اين عملكرد باشد.

اجتناب مي كنند :
10- از كم اهميت دادن به واقعيت نسبت به نيازها و مسايل ديگر .

11- توزيع اطلاعاتي كه مبتني بر واقعيت نبوده و قابل اطمينان نيستند.

12- مشاركت در هر اقدام يا تعهدي كه غيراخلاقي و رياكارانه بوده و يا شأن و صداقت انساني را خدشه دار سازد.

13- به كارگيري هر نوع روش يا تكنيك فريب كارانه به منظور ايجاد انگيزه هاي ناخــودآگـــاهانه اي كه فرد را از كنترل آزادانه اميال باز مي دارد، به طوري كه ديگر نمي توان او را مسوول اقدامي كه توسط وي انجام شده است ، دانست.